Nieuwsbrief 9, Mei 2018

Met in deze nieuwsbrief:


Comité van aanbeveling.

 

Sinds kort wordt mijn initiatief gesteund door enkele welbekende wetenschappers, specialisten op het gebied van Parkinson en andere prominenten.

 

Prof. Dr. E. J. A. Scherder

Prof. dr. Arfan Ikram

Prof. Dr. Vincenzo Bonivati

Dr. W. Mandemakers

 

Daarnaast mijn eigen behandelaars:

Dr. B. P. W.  Jansen

Dr. R. Van Valderen

 

In de komende nieuwsbrieven introduceer ik hen graag, te beginnen met Prof. Dr. E. J. A. Scherder.

 


Prof. Dr. E. J. A. Scherder

 

Erik Johan Anton (Erik) doorliep eind jaren zeventig de opleiding tot fysiotherapeut en was vervolgens werkzaam in de Valeriuskliniek in Amsterdam. Daarna volgde hij aan de Vrije Universiteit van Amsterdam de studie psychologie, met een specialisatie in neuropsychologie, waarin hij in 1995 promoveerde. In 2002 werd hij benoemd tot bijzonder hoogleraar aan diezelfde universiteit. Daarna volgde een benoeming tot hoogleraar Bewegingsweten-schappen aan de Rijksuniversiteit in Groningen. Enkele jaren later keerde hij terug naar de VU in Amsterdam, waar hij sindsdien als hoogleraar leiding

geeft aan de afdeling klinische neuropsychologie. Door beide universiteiten heeft Scherder onderwijsprijzen toegekend gekregen. Zo werd hij in

  • 2008 verkozen tot RuG-docent van het jaar en won hij in 2009 de VU-Onderwijsprijs.
  • 2013 werd hij uitgenodigd om mee te werken aan de Universiteit van Nederland. Naar aanleiding daarvan volgden uitnodigingen voor De Wereld Draait Door en in 2015 ook drie afleveringen van DWDD University, waarin het functioneren en stoornissen/aandoeningen van het brein centraal stonden. Ook verscheen in
  • 2014 zijn boek “Laat je hersenen niet zitten”, dat de invloed van beweging op de hersenen omschrijft.
  • In 2016 ontving Scherder de Betto Deelmanprijs, vanwege zijn uitzonderlijke verdiensten als neuropsycholoog en zijn bijdrage aan het vakgebied van de neuropsychologie in Nederland.
  • In 2017 werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
  • In diezelfde maand verscheen zijn boek “Singing in the brain”, over de invloed van muziek op onze hersenen.
  • Op 13 maart 2018 werd hij op voordracht van minister Bruins VWS en bij Koninklijk Besluit benoemd tot lid van de Nederlandse Sportraad.

(Bron: www.wikipedia.nl)

 

Op dit moment onderzoekt prof. Scherder de relatie tussen pijn en cognitieve functies bij mensen met Parkinson. “Pijn is aanwezig bij ongeveer 66% van de patiënten en bij bijna de helft is sprake van een cognitieve achteruitgang, in meer of mindere mate. In de algemene populatie is een link tussen pijn en cognitieve achteruitgang al vaak aangetoond, maar voor Parkinson blijft de rol van cognitie voor pijn onduidelijk. De centrale vraag hierbij is of een eventuele achteruitgang in cognitieve functies, bijvoorbeeld geheugen, samengaat met een afname van de reeds aanwezige pijnbeleving of juist met een toename daarvan. Pijn is van grote invloed op de kwaliteit van leven. De resultaten van dit onderzoek zijn daarom van grote waarde voor een zo adequaat mogelijke behandeling van mensen met de ziekte van Parkinson.”

(Bron: www.parkinsonfonds.nl/onderzoek)

boven


Gedicht Marianne Wulms – Hovens,

 

Marianne Wulms-Hoven heeft zich samen met haar dochter en een zwager ingeschreven voor één van de komende workshops. Vier jaar geleden werd bij haar partner de diagnose Parkinson gesteld. Marianne, 70 jaar oud, is kunstliefhebber en schrijfster van enkele verzamelbundels van gedichten en verhalen in ABN en het Roermonds dialect. In 2016 publiceerde zij het boek “Marianne & Musea”, waarin zij vertelt over de tijd dat zij in een museum woonde, rijkelijk gelardeerd met allerlei interessante wetenswaardigheden over musea en hun kunst.

“Ik kan terugkijken op een leven dat mij menigmaal wist te emotioneren. Veel in de wereld om mij heen wist mij te inspireren. Zo wil ik blijven, zo wil ik zijn. Met gevoel gewaarworden is waar het om gaat.”


“Vier jaar geleden werd bij mijn partner Frans de diagnose Ziekte van Parkinson gesteld. Anno 2018 gaat hij positief en met humor om met de verschijnselen. Een geleidelijke achteruitgang is niet alleen fysiek merkbaar, maar ook in zijn concentratie. Wij beiden hechten groot belang aan verder wetenschappelijk onderzoek. Er zijn zoveel vragen

bij deze betrekkelijk jonge ziekte. Al is er geen strohalm om aan vast te grijpen, grassprieten zijn er wel. Dankzij het grasveld-project komen er steeds meer. Samen dragen zij een boodschap uit, het is er één van denken in vertrouwen, met hoofd, hart en handen.”

--------------------------------------------
Vadertje Tijd
à la mémoire

Voorheen te zijn willen zij graag terug
de Ziekte van Parkinson heeft beroofd
veroordeeld tot vertraging en beperking

Helaas

Als vanouds gezond te zijn willen zij terug
een chronische ziekte kent geen weerom
slechts in dromen is kracht zonder beven

Gratie

Dankzij gras komt enige gratie in zicht
op het schap rust het weten dat kunst
de mensheid dient en vormt in beeld.

Marianne Wulms – Hovens
Roermond, 6 mei 2018

boven

Verhaal van een deelnemer

Goede kunstwerken zijn intrigerend: ze roepen bij de passant vragen op, laten ruimte voor interpretatie en zorgen voor verbinding, brengen beschouwers bij elkaar omdat het kunstwerk symbool wordt voor een gemeenschappelijk gevoel. Soms krijgt het kunstwerk daardoor een monumentaal karakter, wordt het een bijzondere plek in de stad, onderdeel van het collectief geheugen. Het Parkinsongrasveld van Twan heeft alles in zich om zo’n betekenisvol kunstwerk te zijn. Wuivend gras, in chamotte-klei, kwetsbaar en krachtig tegelijk. Breekbaar maar onverzettelijk, veel graspollen vormen een fragiel aaneengesloten veld dat je niet betreedt, maar met aandacht en verwondering bekijkt. Wuivend gras, het móet mee-buigen als de niet te vermijden wind dat vraagt, net zoals een man of vrouw onvermijdelijk de symptomen moet ondergaan die bij Parkinson horen en die van een zelfstandig mens geleidelijk aan

een afhankelijk persoon maken. Afhankelijkheid, je zou wel anders willen, maar Parkinson volhardt en is sterk, als die niet te vermijden wind… Maar… gras veert terug zodra er weer luwte is. Twan Hendriks maakt die enorme kracht en onverzettelijkheid voelbaar, zowel in het concept/idee van het Parkinson-grasveld als in zijn persoonlijke benadering van de ziekte Parkinson. Zijn boodschap lijkt te zijn: “Als de Parkinsonwind even is gaan liggen, ga je weer verder, pak je de draad weer op, met alle energie die er is om, zo goed en zo kwaad als het kan, je onafhankelijkheid en de kwaliteit van je leven zo hoog mogelijk te houden.”

 

Het Parkinsongrasveld staat voor positieve strijdbaarheid, voor de overtuiging dat er ook energie te halen is uit persoonlijke activiteiten die de symptomen van Parkinson trachten te pareren. Zo’n betekenisvol kunstwerk verdient een wereldplek, bij voorkeur in de stad Tilburg waar het idee via de boetserende handen van velen gestalte heeft gekregen.

 

Ton van der Hagen, maart 2018

boven


Toekomst plannen

 

Het ligt in de bedoeling om aan het einde van dit jaar, eventueel begin volgend jaar, een expositie te organiseren i.s.m. de stichting Ateliers Tilburg. Een expositie die de eerste resultaten laat zien van de grasfiguren met daarbij werken van mijzelf die daaraan vooraf gingen (etsen, litho’s, pigmogravures en keramiek). Ook de reeds complete deelnemerspagina’s voor het boek dat aan het einde van het project zal worden uitgegeven zullen te zien zijn. En als sluitstuk een veiling van kunstwerken, die collega-kunstenaars, verbonden aan de stichting Ateliers Tilburg, ter beschikking zullen hebben gesteld.

boven


Nog 'n keer de Trailer, (met dank aan Philip Glass en Lavinia Meier).

boven

Wilt u ook meedoen aan dit uniek "ParkinsonGrasveld" project en zo wetenschappelijk onderzoek naar de ziekte van Parkinson financieel ondersteunen vul dan het formulier in onder deze link [INSCHRIJFFORMULIER]


Tot de volgende nieuwsbrief.

Met vriendelijk groeten,
Twan Hendriks

 

Hoofdmenu